เริ่มต้นด้วยคำถามการดำเนินงาน
กำหนดหน่วยที่นับและพื้นที่ตัวอย่าง จากนั้นตรวจสอบการงอกของแปลงเมล็ด การหว่าน ดิน และสภาพการเข้าถึง บันทึกวันที่สังเกตและดูว่าต้นไม้แต่ละชนิดสามารถแยกแยะได้จริงในภาพหรือไม่
แยกการสังเกตออกจากคำอธิบาย
แผ่นสีเขียวที่ต่อเนื่องกันไม่จำเป็นต้องแสดงว่ามีต้นข้าวสาลีจำนวนเท่าใด การทับซ้อนกัน วัชพืช แถวที่หายไป เงา และรายละเอียดของภาพที่ไม่เพียงพออาจทำให้การนับโดยตรงไม่น่าเชื่อถือ
กำหนดวัตถุก่อนที่จะนับ
อธิบายให้ชัดเจนว่าอะไรเข้าข่ายเป็นวัตถุชิ้นเดียว มงกุฎที่มองเห็นได้ ต้นไม้ที่มีชีวิต พืชที่มีประสิทธิผล ตำแหน่งที่ปลูก และช่องว่าง เป็นคำจำกัดความที่แตกต่างกัน กำหนดกฎสำหรับวัตถุที่ทับซ้อนกัน วัตถุบางส่วนที่ขอบเขต เงาที่ไม่ชัดเจน และวัตถุที่ต่ำกว่าความละเอียดของภาพที่เป็นประโยชน์ บันทึกกฎเหล่านี้ด้วยชุดข้อมูลเพื่อให้ผู้ตรวจสอบรายอื่นสามารถทำซ้ำการตีความได้
ประเมินทั้งการตรวจจับที่ผิดพลาดและวัตถุที่ไม่ได้รับ ตรวจสอบตัวอย่างอ้างอิงที่มีสถานที่ซึ่งวิธีการไม่ได้เสนออะไร เนื่องจากการทบทวนเฉพาะวัตถุที่เสนอไม่สามารถเปิดเผยการละเว้นได้ ครอบคลุมอายุที่ตัดกัน ความหนาแน่นของทรงพุ่ม แสง คุณภาพของภาพ และขอบเขต รักษาการตีความอ้างอิงให้เป็นอิสระจากเอาต์พุตอัตโนมัติเมื่อเป็นไปได้
แนบรูปภาพวันที่ เวอร์ชันวิธีการ สถานะการตรวจสอบ และสถานะฟิลด์ให้กับผู้สมัครแต่ละคน รักษากรณีที่ไม่แน่นอนแทนที่จะบังคับให้พวกเขาอยู่ในหมวดหมู่ที่ได้รับการยืนยัน เมื่อรายงานผลรวม ให้อธิบายจำนวนประชากรที่นับได้และพื้นที่ที่ไม่รวมอยู่ในการตีความที่เชื่อถือได้ สินค้าคงคลังที่ได้รับการแก้ไขควรคงผลลัพธ์ก่อนหน้าและเหตุผลของวัตถุที่ยอมรับ ปฏิเสธ ผสาน หรือย้ายแต่ละรายการ
อ่านบทความ: แถบทดลองไนโตรเจนข้าวสาลี: เชื่อมโยงบันทึกการรักษาและภาพ
ขั้นพืชผลก่อนประเมินลักษณะที่ปรากฏ
การตรวจสอบข้าวสาลีควรระบุว่าพืชมีนิสัยการเจริญเติบโตในฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูหนาว ตลอดจนความหลากหลาย วันที่หว่าน และระยะการพัฒนาที่สังเกตได้ มหาวิทยาลัยมินนิโซตาอธิบายลำดับตั้งแต่การก่อตั้งและการแตกกอ ไปจนถึงการขยายลำต้น การออกหัว การออกดอก และการพัฒนาเมล็ดพืช วันที่ในปฏิทินของฟิลด์นั้นมีประโยชน์ แต่ไม่ได้กำหนดระยะเวลาในสภาพอากาศหรือฤดูกาลที่แตกต่างกัน บันทึกการประเมินภาคสนามจริงเมื่อการตัดสินใจขึ้นอยู่กับการพัฒนาพืชผล
ใช้ระบบการแสดงละครที่ตกลงกันไว้และเก็บโค้ดและคำอธิบายไว้ในรีจิสเตอร์ คำแนะนำของ Cornell เน้นย้ำถึงขั้นตอนการพัฒนาเมื่อดำเนินการบริหารจัดการเวลา หากมีผู้สังเกตการณ์หลายคนร่วมให้ข้อมูล ให้แสดงตัวอย่างและเปรียบเทียบการประเมินก่อนการสำรวจครั้งใหญ่ วิธีการจัดเตรียมที่สอดคล้องกันช่วยให้การตีความการเปรียบเทียบภาพง่ายขึ้น และลดความเสี่ยงที่ความแตกต่างของวุฒิภาวะปกติจะถูกระบุว่าเป็นการสูญเสียสภาพครอบตัด หลีกเลี่ยงการนำเข้าปฏิทินของภูมิภาคอื่นเข้าสู่ฤดูกาลท้องถิ่น

อ่านการเปลี่ยนแปลงของทรงพุ่มควบคู่ไปกับการจัดตั้งและสภาพอากาศ
รูปแบบทุ่งในช่วงแรกสามารถยืนยันการตรวจสอบการเกิดขึ้น จำนวนพืช สภาพแปลงเมล็ด หรือการกระจายน้ำ ต่อมาในฤดูกาล สถานที่เดียวกันอาจได้รับผลกระทบจากที่พัก โรค ข้อจำกัดของดิน หรือความแตกต่างในการจัดการ เก็บตัวอย่างทั้งสถานที่ที่ได้รับผลกระทบและดูเหมือนจะปกติภายในสนาม โดยใช้หน่วยสังเกตการณ์ที่สามารถทำซ้ำได้ บันทึกสภาพทุ่งและระยะการเพาะปลูกพร้อมสถานที่ เนื่องจากการนับจำนวนยืนและการประเมินการพัฒนาเมล็ดข้าวจะตอบคำถามที่แตกต่างกัน
ทำให้เหตุการณ์สภาพอากาศและการดำเนินงานอยู่ในไทม์ไลน์เดียวกันกับรูปภาพ การลดลงของทรงพุ่มสีเขียวเมื่อใกล้โตเต็มที่สามารถคาดหวังได้ ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงที่คล้ายกันในอีกขั้นตอนหนึ่งอาจต้องมีการตรวจสอบ ทรงพุ่มหนาแน่นยังสามารถจำกัดความไวของดัชนีพืชพรรณบางชนิดได้ สีเขียวที่คงที่หรือค่าดัชนีสูงไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าส่วนประกอบของผลผลิตทุกรายการนั้นเพียงพอ ตรวจสอบลำต้น หัว และเมล็ดข้าวตามที่เกี่ยวข้อง และใช้การประเมินในห้องปฏิบัติการหรือผู้เชี่ยวชาญเมื่อมีคำถาม
ผูกแผนที่เพื่อวัดหลักฐานการเก็บเกี่ยว
แบบจำลองผลผลิตที่เสนอต้องการการวัดที่อธิบายพืชผลและฤดูกาลที่จะใช้ บันทึกพื้นที่เก็บตัวอย่าง วันที่เก็บเกี่ยว และพื้นฐานความชื้นของผลลัพธ์ที่วัดไว้อย่างชัดเจน แยกฟิลด์การทดสอบหรือการตรวจสอบความถูกต้องออกจากฟิลด์การพัฒนาแบบจำลอง เพื่อให้การประเมินถามว่าวิธีการนี้ใช้ได้กับข้อมูลที่ยังไม่ได้ใช้หรือไม่ รายงานสภาวะที่ไม่แน่นอนและกรณีที่ล้มเหลวตลอดจนตัวอย่างที่เป็นประโยชน์ ผู้จัดการจำเป็นต้องรู้ว่าเมื่อใดที่การคาดการณ์ไม่ควรเป็นแนวทางในการตัดสินใจ
สำหรับการติดตามผลการปฏิบัติงาน ให้คงความเชื่อมโยงระหว่างแพตช์ที่สังเกตได้ การตรวจสอบ และการดำเนินการในท้ายที่สุด รอยทางของเครื่องจักร แหลม และระยะขอบของสนามควรจะสามารถจดจำได้ แทนที่จะปะปนกันอย่างเงียบๆ เข้ากับสถิติพืชผล หลังการเก็บเกี่ยว ให้เปรียบเทียบรูปแบบกับบันทึกที่เกี่ยวข้อง และถามว่าความแตกต่างใดมีคำอธิบายประกอบที่น่าเชื่อถือ คงรูปแบบที่ไม่สามารถอธิบายไว้สำหรับแผนการสุ่มตัวอย่างในฤดูกาลหน้า แผนที่ข้าวสาลีที่มีประโยชน์สนับสนุนกระบวนการเรียนรู้นั้นโดยไม่ต้องแสร้งทำเป็นว่าภาพเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่สร้างสาเหตุหรือมูลค่าของความแตกต่างในการผลิต
จับคู่รายละเอียดรูปภาพ เวลา และการประมวลผลให้เข้ากับงาน
อธิบายคุณลักษณะเล็กๆ น้อยๆ หรือการเปลี่ยนแปลงที่รูปภาพต้องแก้ไข การตรวจสอบพืชพรรณในระดับสนามและการตรวจสอบพืชแต่ละต้นจำเป็นต้องมีรายละเอียดเชิงพื้นที่ที่แตกต่างกัน และไม่มีข้อกำหนดใดที่ถูกกำหนดโดยระดับการซูมที่แสดง ตรวจสอบความละเอียดของย่านความถี่ดั้งเดิม วันที่รับข้อมูลจริง และจำนวนความครอบคลุมที่ใช้งานได้ รูปภาพที่สุ่มตัวอย่างใหม่สามารถมีพิกเซลได้มากขึ้นโดยไม่ต้องมีรายละเอียดที่เป็นอิสระมากขึ้น
ตรวจสอบตัวเลือกการประมวลผลก่อนเปรียบเทียบวันที่หรือแหล่งที่มา การสะท้อนพื้นผิว ความกระจ่างใส ภาพถ่าย และแผ่นแผนที่ที่มีสไตล์เป็นผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกัน สังเกตการรักษาบรรยากาศ การสอบเทียบเรดิโอเมตริกที่เกี่ยวข้อง การจัดตำแหน่งภาพ และมาสก์คุณภาพ ในกรณีที่แหล่งที่มาแตกต่างกัน ให้เปรียบเทียบในระดับที่ทั้งสองสามารถรองรับได้ และอธิบายว่าการเปรียบเทียบเกี่ยวข้องกับรูปแบบเชิงพื้นที่หรือข้อตกลงเชิงตัวเลขหรือไม่
เก็บการอ้างอิงฟิลด์ให้เหมาะสมกับคำถาม ภาพถ่ายอาจยืนยันได้ว่ามีช่องว่างของขาตั้งอยู่ ในขณะที่จำเป็นต้องใช้เครื่องมือสอบเทียบหรือวิธีการในห้องปฏิบัติการสำหรับคุณสมบัติเชิงปริมาณ กำหนดเวลาการสังเกตการณ์ภาคสนามใกล้กับรูปภาพเพียงพอที่จะแสดงถึงสภาพเดียวกัน และบันทึกความล่าช้า หากการครอบตัดมีการเปลี่ยนแปลงระหว่างการซื้อกิจการ ให้คงเหตุการณ์นั้นไว้เป็นส่วนหนึ่งของการตีความ แทนที่จะถือว่าแหล่งที่มาพร้อมกัน
อ่านบทความ: การสุ่มตัวอย่างการสูญเสียการเก็บเกี่ยวข้าวสาลีและบันทึกเชิงพื้นที่
ออกแบบการสังเกตอ้างอิงที่แสดงถึงสนาม
ระบุประชากรที่กลุ่มตัวอย่างควรเป็นตัวแทนและคำถามที่ต้องตอบ เลือกสถานที่ระหว่างระยะครอบตัด ภูมิประเทศ การจัดการ และเงื่อนไขของรูปภาพที่เกี่ยวข้อง รวมถึงพื้นที่ธรรมดาและกรณียากลำบาก ไม่เพียงแต่ความผิดปกติที่เห็นได้ชัดเจนหรือจุดจอดริมถนนที่สะดวกสบาย บันทึกกฎการเลือกเพื่อให้ผู้ใช้ในภายหลังเข้าใจว่าข้อมูลอ้างอิงเป็นตัวแทนที่ใด
กำหนดหน่วยการสังเกต พื้นที่หรือความลึก เวลา เครื่องมือหรือวิธีการในห้องปฏิบัติการ และการจำลองที่จำเป็นโดยใช้เกณฑ์วิธีของระเบียบวินัยที่เหมาะสม การสังเกตจุดและพิกเซลดาวเทียมมีการรองรับเชิงพื้นที่ที่แตกต่างกัน บันทึกบริบทเพียงพอที่จะประเมินความไม่ตรงกันนั้น เก็บไซต์ที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ไว้ในบันทึกการสุ่มตัวอย่าง และอธิบายการแทนที่ใดๆ แทนที่จะปล่อยทิ้งอย่างเงียบๆ
แยกการรวบรวมการอ้างอิงออกจากผลลัพธ์ที่ได้รับการประเมินเมื่อเป็นไปได้ ตรวจสอบความสอดคล้องของผู้สังเกตการณ์และข้อมูลที่ขาดหายไป ก่อนที่จะคำนวณข้อตกลงหรือข้อผิดพลาด เก็บข้อสังเกตดิบ การแก้ไข และการยกเว้นไว้พร้อมเหตุผล ตัวอย่างจำนวนมากขึ้นสามารถปรับปรุงความแม่นยำได้ แต่ตัวอย่างที่มีความลำเอียงขนาดใหญ่ยังคงไม่สามารถแสดงเงื่อนไขที่ถูกแยกออกได้ ใช้ผลลัพธ์ภายในประชากรและช่วงเวลาที่การออกแบบการสุ่มตัวอย่างรองรับ
กำหนดการส่งมอบและการอนุมัติ
เตรียมทะเบียนสถานประกอบการภาคสนามพร้อมตัวอย่างที่วัดได้ คุณภาพตำแหน่ง การมองเห็นภาพ และวิธีการที่เป็นเอกสารสำหรับการสรุปจำนวนโดยไม่บ่งบอกถึงความแม่นยำที่ไม่ได้รับการสนับสนุน
รีวิวภาคปฏิบัติก่อนแชร์ผลงาน
ตรวจสอบการสังเกตเทียบกับแหล่งที่มา และตรวจสอบให้แน่ใจว่าตัวระบุฟิลด์ถูกต้อง ตรวจสอบวันที่ หน่วย ค่าที่ขาดหาย การยกเว้นคุณภาพ และเวอร์ชันเรขาคณิต ขอให้เพื่อนร่วมงานสร้างผลลัพธ์ตัวแทนหนึ่งรายการจากอินพุตที่บันทึกไว้ การตรวจสอบอิสระเล็กๆ น้อยๆ นี้มักจะเปิดเผยโค้ดฟิลด์ที่เข้าใจผิดหรือสมมติฐานในการประมวลผลก่อนที่จะส่งผลกระทบต่อทั้งรายงาน
เขียนคำอธิบายทางเลือกสำหรับรูปแบบที่แมปไว้ และระบุหลักฐานที่จะแยกแยะความแตกต่างเหล่านั้น เก็บข้อสังเกตที่วัดได้แยกจากการตีความและจากคำแนะนำในการรักษาหรือการจัดการ การตัดสินใจควรระบุชื่อผู้ตรวจสอบที่รับผิดชอบและคำนึงถึงขั้นตอนการปฏิบัติงานในท้องถิ่น หากหลักฐานไม่เพียงพอ ผลลัพธ์ที่เหมาะสมจะเป็นการตรวจสอบแบบกำหนดเป้าหมาย ไม่ใช่การกล่าวอ้างที่มั่นใจ
เก็บผลลัพธ์ดั้งเดิม เวอร์ชันที่ได้รับการตรวจสอบ และบันทึกการเปลี่ยนแปลงสั้นๆ ระบุว่าสถานที่และช่วงเวลาใดที่ผลลัพธ์สามารถอธิบายได้อย่างสมเหตุสมผล เมื่อแชร์แผนที่ ให้ระบุคำอธิบายที่ชัดเจน วันที่แหล่งที่มา และคำอธิบายความไม่แน่นอนที่สามารถเข้าถึงได้ ผู้รับควรทราบว่าคุณลักษณะเป็นการสังเกตที่ได้รับการยืนยัน ผู้สมัครที่รอการตรวจสอบ หรือการประมาณการตามแบบจำลอง
อ่านบทความ: การประเมินความแห้งแล้งของข้าวสาลีและความเครียดจากความร้อนพร้อมหลักฐานเชิงพื้นที่
เปลี่ยนการตรวจสอบให้เป็นวงจรภาคสนามที่ทำซ้ำได้
เตรียมการเยี่ยมชมด้วยแผนที่ที่สามารถนำไปใช้ในสถานที่ที่ต้องการและรายการคำถามที่กระชับ ยืนยันการเข้าถึง สิทธิ์ อุปกรณ์ และความพร้อมของบุคคลที่คุ้นเคยกับสาขานี้ เลือกจุดแวะพักตัวแทนและพื้นที่ที่ไม่ปกติ บันทึกตำแหน่งที่ไม่สามารถปฏิบัติตามเส้นทางที่วางแผนไว้ได้ เนื่องจากการสังเกตที่ขาดหายไปสามารถเปลี่ยนวิธีการตีความผลลัพธ์ได้
หลังจากการเยี่ยมเยือน ให้ทบทวนข้อสังเกตในขณะที่ทีมงานยังคงสามารถชี้แจงได้ เชื่อมต่อภาพถ่าย ขนาด และความคิดเห็นเข้ากับช่องเดียวกันและตัวระบุการเยี่ยมชม กำหนดสถานะติดตามผลและรักษากรณีที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข การแก้ไขควรอธิบายว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงและเพราะเหตุใด ไม่ควรลบหลักฐานดั้งเดิมหรือตีความก่อนหน้านี้ให้ปรากฏแน่ชัด
ณ วันที่สังเกตที่เหมาะสมครั้งถัดไป ให้เปรียบเทียบเงื่อนไขโดยใช้คำจำกัดความเดียวกัน และทบทวนการจัดการหรือเหตุการณ์สภาพอากาศที่เกิดขึ้นระหว่างการเยี่ยม บันทึกการดำเนินการที่เสร็จสิ้นจริงและผลการดำเนินงาน สิ่งนี้จะสร้างร่องรอยหลักฐานจากรูปแบบเริ่มต้นไปจนถึงการยืนยันภาคสนามและการตรวจสอบในภายหลัง ทำให้กระบวนการทำแผนที่ง่ายต่อการปรับปรุงในฤดูกาลต่อๆ ไป
เชื่อมต่องานนี้กับ AgroSensing
ใช้เวิร์กโฟลว์เชิงพื้นที่ที่เชื่อมต่อกันเพื่อจัดระเบียบภาพ บันทึกสินค้าโภคภัณฑ์ และการสังเกตการณ์ภาคสนามที่มีการระบุตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ หารือเกี่ยวกับข้อมูล การตรวจสอบความถูกต้อง และขอบเขตการปฏิบัติงานที่เหมาะสมกับทีม
ที่มาและอ่านเพิ่มเติม
ข้อมูลอ้างอิงหลักที่เชื่อมโยงจะอธิบายแนวคิดทางการเกษตรและภูมิสารสนเทศพื้นฐาน ขั้นตอนการทำงานภาคสนามในคู่มือนี้เป็นคำแนะนำจากบรรณาธิการเพื่อนำไปปรับใช้กับผู้เชี่ยวชาญในพื้นที่ที่รับผิดชอบ




